materiały historyczne – Strona 4 – Prace magisterskie i licencjackie o Śląsku

Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej

5/5 - (2 votes)

Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej jest organizacją zrzeszającą gminy z regionu Cieszyńskiego. Celem tej organizacji jest wspieranie i rozwijanie współpracy między gminami, promowanie regionu oraz współdziałanie przy rozwiązywaniu problemów i realizacji projektów.

Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej działa w celu poprawy jakości życia mieszkańców regionu poprzez różnego rodzaju programy i projekty. Organizacja ta skupia się na promowaniu turystyki, rozwijaniu infrastruktury oraz wspieraniu rozwoju gospodarczego regionu.

Organizacja ta skupia się także na edukacji i kulturze, wspierając rozwój szkolnictwa, kulturalne i artystyczne inicjatywy oraz ochronę dziedzictwa kulturowego regionu.

Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej jest również aktywny w kontaktach z innymi organizacjami i instytucjami, takimi jak samorządy, organizacje pozarządowe, biznes, media i inne. Dzięki temu organizacja ta jest w stanie skutecznie reprezentować interesy mieszkańców i gmin regionu Cieszyńskiego.

Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej

członkowie:

Brenna
Cieszyn
Chybie
Dębowiec
Goleszów
Hażlach
Istebna
Jaworze
Skoczów
Strumień
Ustroń
Wisła

Związek Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej prowadził negocjacje z Jastrzębiem-Zdrój i Zebrzydowicami na rzecz utworzenia Stowarzyszenia Rozwoju i Współpracy Regionalnej „Olza” – wspólnie były zainteresowane samorządów w powstaniu Euroregionu Śląsk Cieszyński.

Euroregion Śląsk Cieszyński – Těšínské Slezsko

5/5 - (3 votes)

Właściwie to już umowa z 10 stycznia 1996 roku spełniała wszelkie kryteria stawiane euroregionom, jedynie nie została nazwana umową euroregionu. Stało się tak ponieważ wtedy ciągle istniały pewne niezgodności polityczne co do obszaru, który miał obejmować euroregion. Pojawiały się koncepcje by stworzyć jeden duży euroregion, który obejmowałby po stronie polskiej cały Górny Śląsk i Śląsk Cieszyński, a po stronie czeskiej północną część Morawy. Jednak dosyć szybko odstąpiono od tego projektu i skupiono się na rozmowach w sprawie utworzenia euroregionu obejmującego Śląsk Cieszyński.

7 stycznia 1998 roku podczas zebrania przedstawicieli gmin postanowiono przygotować tekst umowy o utworzeniu Euroregionu „Śląsk Cieszyński- Tešínské Slezsko”. Ponieważ na tym spotkaniu uzgodniono, że euroregion będą tworzyć dwa podmioty, po jednym ze strony polskiej i czeskiej, musiało dojść do wewnętrznych działań integracyjnych wśród zainteresowanych samorządów obu krajów. Wiązało się to z tym, że po stronie czeskiej istniały trzy związki zainteresowane uczestnictwem. Były to wspomniane już: Rada Regionalna d/s Rozwoju i Współpracy z siedzibą w Trzyńcu, Związek Gmin Powiatu Karwina oraz Związek Gmin Jabłonkowskich, który wydzielił się ze Związku Komunalnego Regionu Karwina w 1995 roku (zob. aneks 4).

Wszystkie te trzy czeskie organizacje samorządowe zawarły 13 marca 1998 roku porozumienie o utworzeniu „Regionalnego Stowarzyszenia Współpracy Czesko – Polskiej Śląska Cieszyńskiego” z siedzibą w Czeskim Cieszynie. Stowarzyszenie to miało być czeskim podmiotem wchodzącym w skład euroregionu. Po stronie polskiej istniała jedna organizacja samorządowa czyli wymieniony już Związek Komunalny Ziemi Cieszyńskiej. Jednak chęć przystąpienia do euroregionu zgłosiły także Jastrzębie Zdrój i Zebrzydowice nie będące członkami ZKZC. Negocjacje ZKZC z Jastrzębiem i Zebrzydowicami doprowadziły do utworzenia 30 marca 1998 roku „Stowarzyszenia Rozwoju i Współpracy Regionalnej „Olza” z siedzibą w Cieszynie.

Po utworzeniu tych dwóch podmiotów nic już nie stało na przeszkodzie by utworzyć euroregion. 22 kwietnia 1998 roku podpisano umowę o utworzeniu Euroregionu Śląsk Cieszyński – Tešínské Slezsko (dalej Euroregion). Jest to więc jeden z najmłodszych euroregionów w Polsce. Ogólna powierzchnia Euroregionu wynosi 1400 km2 z czego po stronie polskiej znajduje się 800 km2, a po stronie czeskiej 600 km2. Liczba ludności zamieszkującej teren Euroregionu wynosi 630 tysięcy. Po stronie polskiej mieszka 270 tyś ludzi, a po stronie czeskiej 360 tyięcy.

Na początku istnienia Euroregion obejmował gminy byłego województwa bielskiego i katowickiego. Obecnie po reformie administracyjnej w Polsce wszystkie 15 gmin i miast wchodzące w skład strony polskiej Euroregionu znajduje się w województwie śląskim. Ze strony czeskiej w skład Euroregionu wchodzi powiat Karwina i przygraniczna część powiatu Frydek-Mistek. W granicach Euroregionu znajduje się obecnie 12 przejść granicznych między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czeską. 7 z nich to przejścia paszportowe, pozostałe to przejścia małego ruchu granicznego. Duża liczba przejść granicznych na krótkim odcinku granicy (60 km) ułatwia współpracę i kontakty między obydwu stronami.

Głównymi celami i zadaniami Euroregionu jest wspieranie rozwoju w obszarach przygranicznych w takich dziedzinach jak:

wymiana doświadczeń i informacji w sprawach rozwoju regionalnego,
współpraca w planowaniu przestrzennym,
rozwiązywanie wspólnych problemów w dziedzinie transportu, komunikacji, bezpieczeństwa i ochrony środowiska,
rozwój kultury, oświaty i sportu oraz
wiele innych.

W §3 pkt. 3 statutu Euroregionu znajduje się również zapis, że Euroregion będzie popierać te działania, które służyć będą przystąpieniu Republiki Czeskiej i Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.

Najwyższym organem Euroregionu jest Rada Euroregionu. Ma ona charakter stanowiący. Radę tworzy ośmiu członków, po czterech z każdej ze stron. Rada wybiera ze swojego Przewodniczącego i jego zastępcę na okres 1 roku. Pierwszym przewodniczącym Rady Euroregionu wybranym 22 kwietnia 1998 roku został burmistrz Cieszyna, a obecnie marszałek śląski Jan Olbrycht. Jego zastępcą wybrano Lubomira Kuznika – starostę Karwiny. 24 kwietnia 1999 roku na IV posiedzeniu Rady Euroregionu w Pisku (Rep. Czeska) na Przewodniczącego Rady wybrano Lubomira Kuznika, a na jego zastępcę Jana Sztwiertnię – wójta Goleszowa. Do głównych zadań Rady Euroregionu należy:

uchwalanie statutu Euroregionu i dokonywanie w nim zmian,
uchwalanie wspólnych zamierzeń,
mianowanie członków sekretariatu
oraz inne.

Organem wykonawczym Euroregionu jest Sekretariat Euroregionu. Tworzy go dwóch sekretarzy i ich zastępców powoływanych przez Radę Euroregionu. W czasie pierwszej kadencji sekretarzami byli Lesław Werpachowski i Vaclav Lastuvka, obecnie stronę polską reprezentuje Bogdan Kasperek. Do głównych zadań ekretariatu należy zapewnienie obsługi administracyjnej Euroregionu, przygotowywanie projektów uchwał, wykonywanie uchwał Rady Euroregionu.

Od momentu powstania Euroregionu bardzo intensywnie przebiegały działania zmierzające do realizacji wspólnych przedsięwzięć w zakresie kultury, sportu, edukacji, turystyki, rozwoju gospodarczego, ochrony środowiska itp. Wspólne działania zyskały poparcie Komisji Europejskiej, która przyznała fundusze z programu Phare Credo na realizację trzech projektów:

Inforeg 2000 – aktywizacja agencji przygranicznych w rejonie Śląska Cieszyńskiego,
Strategia rozwoju turystyki wokół zbiorników wodnych Těrlicko i Goczałkowice,
Regiotour – trasy rowerowe wokół Euroregionu.

Na realizację tego ostatniego projektu Euroregion otrzymał w 1999 roku dotację z funduszu Phare Credo w wysokości 295 tyś. EUR.

Oprócz tych większych projektów cały czas realizowane są różnego rodzaju mniejsze inwestycje, a obustronna współpraca przynosi coraz to nowe pomysły jak usprawnić i umilić życie na pograniczu.

Społeczno – kulturalna rola województwa zielonogórskiego

5/5 - (2 votes)

jeszcze raz wraz wracamy do pracy magisterskiej o naszych sąsiadach

1. Oświata

Jednym ze strategicznych kierunków rozwoju społecznego jest podniesienie poziomu wykształcenia i kwalifikacji społeczeństwa poprzez dostosowanie profilu kształcenia młodzieży i dorosłych do potrzeb rozwoju społeczno-gospodarczego, przy uwzględnieniu standardów wyznaczonych w Unii Europejskiej.

A. Szkolnictwo wyższe

W Zielonej Górze funkcjonują dwie szkoły wyższe, wywierające istotny wpływ na postęp i rozwój Ziemi Lubuskiej. Wyższa Szkoła Inżynierska przekształcona w 1996 roku w Politechnikę Zielonogórską, kształcąca na wielu kierunkach 7.414 studentów, w tym studia zaoczne 3.929. Wyższa Szkoła Pedagogiczna, gdzie studiuje 14.499 studentów, w tym studia zaoczne 10.437. Rozpoczęto także przygotowania do uruchomienia w Sulechowie 3-letniej szkoły wyższej kształcącej kadry dla administracji publicznej.

Kierunki kształcenia w zielonogórskich szkołach wyższych

WYŻSZA SZKOŁA PEDAGOGICZNA W ZIELONEJ GÓRZE	POLITECHNIKA ZIELONOGÓRSKA
Dyrygentura	Budownictwo
Filologia germańska	Elektrotechnika
Filologia rosyjska	Informatyka
Język angielski	Inżynieria środowiska
Język francuski	Matematyka
Język niemiecki	Mechanika i budowa maszyn
Filologia polska	Zarządzanie i marketing
Filozofia
Fizyka
Historia
Matematyka
Ochrona środowiska
Pedagogika
Politologia
Socjologia
Wychowanie muzyczne
Wychowanie plastyczne
Wychowanie techniczne
Zarządzanie i marketing

Zielona Góra jako ośrodek akademicki oddziałuje znacząco na województwa ościenne. Wiele z nich nie dysponuje takim potencjałem edukacyjnym, co powoduje znaczny napływ młodzieży i dorosłych, którzy w perspektywie wzbogacą i zasilą w wykształconą i wykwalifikowaną kadrę inne ośrodki.

B. Współpraca transgraniczna

Współpraca transgraniczna szkół województwa zielonogórskiego rozwija się dobrze z obustronną korzyścią. Współpraca szkół dotyczy najczęściej następujących form:

wymiany doświadczeń pedagogicznych;
poznania zwyczajów i tradycji kraju partnerskiego czy regionu;
wzajemnego promowania regionu zamieszkania;
stwarzania warunków lepszego poznania języków;
organizowania wzajemnych obozów językowych;
szkolenia nauczycieli przez specjalistów niemieckich w zakresie prowadzenia firm symulacyjnych.

Na szczególną uwagę zasługuje współpraca:

firmy symulacyjnej Centrum Kształcenia Ustawicznego w Zielonej Górze z firmami symulacyjnymi z Schwedt, Eisenhü ttenstad, Guben, Cottbus i Forst;
Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Zielonej Górze z Krajowym Instytutem Pedagogicznym w Brandenburgii, oddział we Frankfurcie nad Odrą;
Zespołu Szkół Zawodowych w Gubinie z Centrum Kształcenia Zawodowego w Guben;
Liceum Ogólnokształcącego Nr 7 w Zielonej Górze z gimnazjum polsko-niemieckim w Neuzelle;
Liceum Ogólnokształcącego w Gubinie z gimnazjum w Guben.

2. Kultura

Warunkiem zasadniczym zachowania własnej kultury i jej trwania jest przekaz dziedzictwa kulturowego. Nie może być ono rozumiane jedynie w kategoriach folkloru i folkloryzmu, lecz przede wszystkim w kategoriach historii, żywej tradycji, która nie ma charakteru reliktowego i jest tworzona współcześnie. Przekazywanie dziedzictwa kulturowego odbywa się przede wszystkim poprzez przyjęcie wartości tkwiących w bezpośrednim, przyrodniczym i kulturowym otoczeniu człowieka. Wpływa to również na kształtowanie osobowości. Takie właśnie procesy obserwujemy na terenie naszego regionu. Już w latach pięćdziesiątych na łamach lokalnej gazety toczyła się dyskusja na temat potrzeb kulturalnych regionu i możliwości jego rozwoju poprzez dynamizm działań w kulturze.

Wówczas to powstał program “Ziemia Lubuska piękna, gospodarna i kulturalna”. Zabiegano o powołanie instytucji kulturalnych i artystycznych, budowę nowej biblioteki w Zielonej Górze, powstanie środowisk twórczych. Życie kulturalne w regionie odegrało bardzo ważną rolę w integracji jego mieszkańców.

Jednym z czynników aktywizujących społeczeństwo miał być nowocześnie pojęty regionalizm. Regionalizm jako “mała ideologia”, determinujący działalność ówczesnego Lubuskiego Towarzystwa Kultury, stał się dynamiczną siłą rozwoju intelektualnego regionu. Ruch regionalny na Ziemi Lubuskiej aktywizował życie kulturalne m.in. poprzez pismo społeczo-kulturalne “Nadodrze”, literatów, dziennikarzy, wydawnictwa, filmy Lubuskiego Lata Filmowego, sesje popularno-naukowe organizowane przez Lubuskie Towarzystwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Historyczne, “czwartki literackie” i wszelkiego rodzaju imprezy regionalne, kontakty z ościennymi środowiskami twórczymi i naukowymi.

Zielonogórskie w XXI wiek wchodzi z wielkim potencjałem instytucji kulturalnych. W Zielonej Górze działają:

Filharmonia Zielonogórska;
Teatr Lubuski im. L. Kruczkowskiego;
Lubuskie Muzeum Wojskowe;
Muzeum Ziemi Lubuskiej;
Muzeum Archeologiczne Środkowego Nadodrza;
Muzeum Etnograficzne;
Regionalne Centrum Animacji Kultury;
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna;

są to tylko wybrane instytucje kulturalne, które oddziałują na społeczność lokalną.

Kolejnym ważnym argumentem przemawiającym za odrębnością województwa zielonogórskiego jest stanowisko Krajowej Rady Regionalnych Towarzystw Kultury w Polsce. Już w marcu 1996 roku podczas IV Spotkań Regionalnych Środkowego Nadodrza omawiano wśród regionalistów problemy nadchodzącego podziału administracyjnego kraju. Jednocześnie przedstawiciele ponad 20 towarzystw opowiadają się za utrzymaniem naszego województwa.

3. Kościoły

Wśród atutów regionalno-twórczych należy wymienić funkcjonowanie kościołów i związków wyznaniowych na obszarze regionu. Na terenie województwa ma obecnie siedzibę 13 kościołów i związków wyznaniowych. Największą rolę odgrywa Kościół Rzymsko-Katolicki. Nie bez znaczenia było przeniesienie siedziby Kurii Biskupiej do Zielonej Góry. Do niedawna swą siedzibę w Zielonej Górze miała Kuria Diecezji Zielonogórsko—Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Utworzenie regionu zielonogórskiego spowoduje przywrócenie siedziby tej Kurii w Zielonej Górze. Poważne znaczenie mają Kościoły greko-katolicki i prawosławny.

4. Administracja

Obecność silnej administracji regionalnej-wojewódzkiej gwarantuje utrzymanie na tym obszarze silnej państwowości polskiej, która ze względu na graniczne położenie narażona jest na rozmaite zagrożenia. Poza tym gwarantuje sprawne wykonywanie zadań w obszarze administrowania regionem – województwem, dysponując wysoko wyspecjalizowaną kadrą, wyposażeniem materialnym i szerokim zasięgiem oddziaływania. Duży i silny region zielonogórski w całkowitym stopniu zrównoważyłby i wypełnił potężną lukę aglomeracyjną w zachodniej części kraju.

A. Cudzoziemcy

Region zielonogórski jako obszar przygraniczny spełnia istotną rolę w obsłudze cudzoziemców. Tranzyt drogowy, ośrodki handlowe i obsługa turystyczna tworzą korzystny obszar pobytu i aktywności cudzoziemców. Jednak obok zjawisk korzystnych i pozytywnych region zapewnia pewien bufor bezpieczeństwa dla przygranicznych regionów państw sąsiednich i regionów wewnętrznych przed zjawiskami patologicznymi pojawiającymi się na tym obszarze.

Od kilku lat z terenu województwa deportowanych jest około 1.200 cudzoziemców rocznie, którzy łamią przepisy prawa polskiego lub państw sąsiedzkich. Problem ten lawinowo rośnie. W strukturze regionu planowane jest stworzenie Urzędu Emigracyjnego, który realizował będzie te zadania w sposób profesjonalny. Obecnie czynności te wykonuje kilka instytucji, tj. Straż Graniczna, Urząd Wojewódzki, Policja, MSWiA. Rodzi się zatem konieczność utrzymania regionu, by zapewnić realizację tych zadań.

5. Wojsko

Wśród funkcji jakie region zielonogórski wypełnia w dziedzinie wojskowości i obronności państwa to przede wszystkim dwie dywizje wojskowe, zaplecze szkoleniowe, poligony oraz kadra zawodowa stwarzająca podstawę do zorganizowania nowoczesnych struktur w ramach NATO.

W 1966 roku utworzono Regionalny Sztab Wojskowy w Zielonej Górze, który sprawuje nadzór dowódczo-administracyjny garnizonów wojskowych woj. zielonogórskiego, jeleniogórskiego i gorzowskiego. Realizuje on szereg zadań przygotowujących wejście krajowego potencjału wojskowego do struktur NATO.

W województwie zlokalizowane są wszystkie struktury administracyjne wojska:

Komendy Uzupełnień;
Wojskowa Agencja Mieszkaniowa;
Oddział Rejonowy Agencji Mienia Wojskowego;
Wojskowy Rejonowy Zarząd Kwaterunkowo-Budowlany;
Sąd Wojskowy;
Prokuratura Wojskowa.

6. Stowarzyszenia i partiepolityczne

W stolicy regionu – Zielonej Górze mają swoje siedziby partie polityczne (wszystkie wchodzące w skład parlamentu), stowarzyszenia (520 zarejestrowanych, w tym 65 stowarzyszeń o zasięgu wojewódzkim i poza wojewódzkim oraz 780 jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, w tym około 130 o wojewódzkim i poza wojewódzkim działaniu). Wykaz wybranych stowarzyszeń o zasięgu ogólnopolskim z siedzibą w Zielonej Górze:

Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Greckiej;
Krajowe Forum Dyrektorów Zakładów Oczyszczania Miast;
Towarzystwo Studiów Łużyckich;
Stowarzyszenie Agentów Celnych i Spedytorów w Polsce;
Towarzystwo współpracy Polska-Niemcy;
Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Mniejszości Niemieckiej;
Ogólnopolskie Stowarzyszenie “Nerka”;
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Nauczycieli “Warsztaty w Drodze”;
Stowarzyszenie Doradców Metodycznych Wychowania przedszkolnego;
Krajowe Forum Kierujących Placówkami i Organizacjami Działającymi na
Rzecz Niepełnosprawnych Dzieci i Młodzieży;
Stowarzyszenie Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym;
Polskie Stowarzyszenie Użytkowników Wieczystych;
Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z Chorobami Kręgosłupa im. Dr. Lecha Wierusza;
Stowarzyszenie Promocji Porozumienia i Rozwoju Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Sulechowie;
Stowarzyszenie Wykładowców i Instruktorów Nauki Jazdy;
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kierowców Międzynarodowych i Krajowych;
Stowarzyszenie Zachodnie Centrum Edukacji i Centrum Rehabilitacji.

Związki stowarzyszeń:

Stowarzyszenie Gmin Rzeczpospolitej Polskiej Region Kozła;
Stowarzyszenie Gmin Rzeczpospolitej Polskiej Euroregion Sprewa-Nysa-Bóbr;
Lubuska Federacja Organizacji Kupieckich.

7. Media

W Zieolnogórskiem rynek lokalnych mediów jest silnie rozwinięty. Składają się nań “Gazeta Lubuska”, “Gazeta Zachodnia”, Radio “Zachód”, “Radio Zielona Góra”, TV51, Telewizja Przewodowa Zielona Góra, Żarska Telewizja Kablowa Lubsat, TeleŻet – Żary, korespondenci PAP-u, poznańskiego Teleskopu.

“Gazeta Lubuska”, dziennik ukazuje się od chwili utworzenia województwa zielonogórskiego w 1950 roku. Średni nakład w dni powszednie wynosi 75 tys. egzemplarzy, wydanie magazynowe to 180 tys. egz. Swym zasięgiem obejmuje Zielonogórskie, Gorzowskie oraz znaczną część Legnickiego (Głogów, Polkowice, Lubin, Legnica, Przemków). Ukazuje się w siedmiu mutacjach. Od 1996 ma własną, nową drukarnię offsetową, w której drukuje także inne – polskie i niemieckie gazety lokalne. Redakcja i drukarnia zatrudniają ponad 120 osób. Średnio w roku odprowadzają do budżetu w formie podatku dochodowego prawie 3 mln zł, a do ZUS-u ponad 2 mln zł. “Gazeta Lubuska” jest jednym z nielicznych tytułów prasowych w Polsce, który w całości jest własnością polskiego kapitału.

Drugi lokalny dziennik – Gazeta Zachodnia, stanowiąca dodatek Gazety Wyborczej ma średni nakład 9 tys. egz. W obu województwach (Zielonogórskiem i Gorzowskiem) czyta ją około 69 500 osób.

Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia “Radio Zachód” “ustawowo” obejmuje swym programem stare województwo zielonogórskie (z 1950 r.). Naprawdę dociera do Szczecina, Poznania, Piły, Leszna, Głogowa i Jeleniej Góry. Jako jedyne radio w Polsce nadaje dwa programy (Radio Zachód i Radio Zielona Góra). Słucha go około 1,2 mln słuchaczy. To najtańsze radio w Polsce (na produkcję audycji wydaje najmniej pieniędzy). Krajowa Rada Radiofonii I Telewizji zwróciła się (już !) do Regionalnej Rozgłośni we Wrocławiu o przygotowanie schematu organizacyjnego pracy rozgłośni po wchłonięciu Radia Zachód i telewizji.

Podziemna trasa turystyczna „Kopalnia Złota” w Złotym Stoku

5/5 - (2 votes)

Kopalnia Złota w Złotym Stoku to podziemna trasa turystyczna, która prowadzi przez zabytkowe kopalnie złota w Sudetach. Jest to jedna z najciekawszych atrakcji turystycznych Dolnego Śląska i jedyna czynna kopalnia złota w Polsce.

Trasa turystyczna w Kopalni Złota prowadzi przez podziemne korytarze oraz komory wydrążone w skałach. Podczas wizyty w kopalni, turyści mają okazję poznać historię i technologię wydobycia złota oraz zobaczyć narzędzia i maszyny używane do jego pozyskiwania. Podczas trasy turystycznej zwiedzający będą mieli okazję zobaczyć m.in. odwadniacze, ściany z rudami złota, sztolnie i komory wybuchowe.

Trasa turystyczna „Kopalnia Złota” w Złotym Stoku prowadzi przez około 1,5 km podziemnych korytarzy, które składają się z dwóch chodników: sztolni „Gertruda” i sztolni „Czarna”. Podczas zwiedzania turyści mają okazję do spływu po odcinku o długości 200 m, który częściowo jest zalany wodą. Tajemniczy tunel przemija się łodzią, a na jego końcu czeka tajemniczy „zawał”. Co kryje się za zasypaną częścią dalszej drogi? Na razie pozostaje to niewiadomą, którą można odkryć jedynie podczas wizyty w Kopalni Złota.

W ramach wizyty w Kopalni Złota można także skorzystać z dodatkowych atrakcji, takich jak warsztaty rzemieślnicze, wydobycie złota w rzeczywistych warunkach lub zakupić pamiątki w sklepie z wyrobami ze złota.

Kopalnia Złota w Złotym Stoku to nie tylko ciekawa atrakcja turystyczna, ale także miejsce z bogatą historią i unikalnymi zabytkami techniki górniczej.

Organizowane są tu m.in. programy:

ile kilogramów złota ze Złotego Stoku ofiarowano na wyprawę Kolumba,
jak Wit Stwosz stracił cały majątek będąc udziałowcem kopalni złota.

Na trasie turystycznej w kopalni zwiedza się m.in. Podziemny Wodospad i Chodnik Śmierci.

Złoty Stok to miejscowość znajdująca się niedaleko Kłodzka.

Zakończenie pracy magisterskiej

5/5 - (3 votes)

Dobrze przeprowadzony proces internetowej kampanii promocyjnej zakończony wybraniem odpowiedniego planu strategicznego jest nadrzędnym celem zaistnienia gminy w Internecie. Jasno postawiony cel stanowi podstawę sukcesu jednostki terytorialnej oraz każdej innej instytucji czy przedsiębiorstwa. E-promocja, a przede wszystkim selekcja jej narzędzi nie może być dziełem przypadku. Dlatego też wiele jednostek terytorialnych o charakterze gminnym, powiatowym czy wojewódzkim postrzega proces promocji internetowej jako jeden z najważniejszych czynników warunkujących prawidłowy rozwój gminy pod względem społeczeństwa informacyjnego.

Każda jednostka terytorialna powinna być świadoma celów i korzyści wynikających z dobrze przeprowadzonej kampanii promocyjnej w Internecie. Osoba odpowiedzialna za proces budowania kampanii musi pamiętać iż nadrzędnym celem promocji jest wyselekcjonowanie najpełniej odpowiadających narzędzi promocji na założone potrzeby oraz określenie zakresu działalności związanych z wykonywaniem kampanii w praktyce.

Na podstawie analizy działalności promocji z wykorzystaniem Internetu przez gminy Tychy oraz Pszczyna, można stwierdzić, że podstawowym celem działań Tychów jest utworzenie społeczeństwa informacyjnego, natomiast Pszczyny promowanie regionu turystycznego gminy i okolic. Wiedz i doświadczenie pracowników jednostek terytorialnych z zakresu omawianego procesu pozwala gminom ustrzec się błędów popełnianych przez niewłaściwie dobrane narzędzia e-promocji. Co więcej, prawidłowy ich dobór pozwala gminom zaistnieć na arenie sieci on-line w zakładanym stopniu.

Dzięki wykorzystaniu przez badane jednostki terytorialne nowoczesnych metod i narzędzi promocji w Internecie mają możliwość dokonania kompleksowej oceny wyników kampanii oraz predyspozycji potencjalnych konsumentów, a co więcej jest w stanie zbadać wszystkie ich aspekty osobowości. Podsumowując, można stwierdzić iż cel pracy został osiągnięty. Proces promocji z wykorzystaniem Internetu jasno został przedstawiony na przykładzie gminy Tychy oraz gminy Pszczyna.

Ponadto ukazana jej wpływ na rozwój gospodarczy badanych jednostek terytorialnych. Postawiona na początku pracy hipoteza zakładająca iż proces warunkuje zaistnienie lub też utrzymanie się na wysokiej pozycji danej jednostki terytorialnej została zweryfikowana. Zawarte w pracy rozważanie można sprowadzić do następujących wniosków:

Proces e-promocji jest kluczowym czynnikiem zaistnienia jednostki terytorialnej w Internecie oraz wielu innych instytucji czy przedsiębiorstw.
Omawiany proces jest jednocześnie trudnym i długotrwałym procesem, w którym należy brać pod uwagę wszystkie istotne aspekty.
Badane jednostki terytorialne cechuje wysoka skuteczność w realizacji zamierzonych celów przy wykorzystaniu narzędzi internetowych.
Dobrze opracowany i zastosowany proces kampanii promocyjnej w Internecie zapewnia instytucji silną pozycję oraz zauważalność w sieci.

Poprzez konsekwentną realizację celów w każdym obszarze działalności jednostki terytorialnej badane gminy są w stanie być jednym z najbardziej rozpoznawanych w województwie a nawet na arenie całego kraju.