Radio, będące narzędziem ewangelizacji Kościoła Opolskiego, zgodnie z wyrażanymi również oczekiwaniami słuchaczy – o czym świadczą docierające do rozgłośni coraz liczniej listy i telefony – jak chodzi o treść przekazu winno być coraz bardziej wyraziste w głoszeniu Dobrej Nowiny, a jak chodzi o formę przekazu – powinno być radiem alternatywnym, nie zaś podobnym, do istniejących już rozgłośni świeckich.
Otwartość ekumeniczna, nieangażowanie się w bieżącą politykę, obecność spraw religijnych, większe zwrócenie się na lokalność, w tym na zupełnie nieznane ogółowi, a przy tym ważkie społecznie sprawy Kościoła Opolskiego, duża doza „muzyki środka”, w tym również muzyki o motywach religijnych – oto istotne wyznaczniki funkcji opolskiej rozgłośni diecezjalnej, które przeszły skutecznie dotychczasową próbę czasu. Podjęte niedawno z myślą o zwiększeniu słuchalności i dla pozyskania reklam działania menadżersko-finansowe, zmieniające w tym duchu opisany wyżej format radia diecezjalnego, nie sprawdziły się, gdyż zaznaczyły wyraźnym odejściem dotychczasowych słuchaczy, bez żadnej gwarancji, że w krótkim czasie znajdziemy nowych. Owszem, pozostały w programie rozgłośni pewne elementy komercji , jak reklamy, audycje sponsorowane, czy konkursy z nagrodami, nadawane wyłącznie w dni powszednie, ale w tym względzie zostały zachowane właściwe proporcje w stosunku do całości programu.
Wszystko to stanowi pouczające doświadczenie radia diecezjalnego wyniesione z minionych trzech lat funkcjonowania rozgłośni i zostało potwierdzone ostatnio przez słuchaczy w efekcie wręcz burzliwego rozwoju bazy nadawczej (poprzez dokupienie i uruchomienie w kilku różnych punktach diecezji w początkach 1998 r. w sumie sześciu nadajników), dzięki czemu radio zaczęło być dobrze słyszalne na obszarze całej diecezji, a przez to zaczęło być i słuchane przez coraz większą liczbę słuchaczy. To ich głosy wnikliwie analizowane pomagały korygować sprawy programowe w radiu pod kątem wyrażanych oczekiwań. I z tego doświadczenia wynikają prognostyki rozwojowe radia diecezjalnego na przyszłość.
Jednym z pierwszych zadań będzie okresowe podejmowanie w przyszłości profesjonalnych badań słuchalności, a w konsekwencji – rzetelne określenie stopnia konkurencyjności programu radia diecezjalnego, które dotychczas z powodu nikłej bazy nadawczej, ograniczonej do zaledwie jednego nadajnika o małej mocy promieniowanej, w rankingach badanej słuchalności prawie nie liczyło się.
W tym miejscu trzeba by nadmienić, iż dotychczas – ze względów finansowych i innych, niezależnych od siebie – rozgłośnia diecezjalna nie miała jeszcze profesjonalnej promocji na szeroką skalę. Pierwszym jej zwiastunem w diecezji była odezwa biskupa A. Nossola do wiernych z czerwca 1997 r. (zob. WUDO 52/1997/9, str. 362-365), w której biskup proklamował oficjalnie działalność radia diecezjalnego w związku z dobiegająca końca budową nowej siedziby rozgłośni.
Kolejnym aktem promocyjnym radia było uroczyste poświęcenie rozgłośni w dniu 16 października 1997 r., definitywnie zamykające proces budowlany, po którym można już było skierować nieco grosza na klasyczną promocję czyli reklamę radia w diecezji. Wydano pierwszy plakat radia oraz 150 tys. szt. ulotki, podającej częstotliwości radia wraz z zachętą bpa A.Nossola do słuchania programu. Plakaty te i ulotki zostały rozprowadzone wśród wiernych poprzez parafie. Inną formą promocji była i jest częsta obecność duszpasterzy parafialnych w programach rozgłośni, przez co trafiają oni w nieco inny sposób niż dotychczas do swoich parafian ze sprawami parafii. Dochodzi do tego uroczysta promocja rozgłośni w poszczególnych parafiach, polegająca na głoszeniu przez dyrektora rozgłośni diecezjalnej okolicznościowych kazań niedzielnych, połączona z lokalną radiową transmisją głównej Mszy św. z miejscowego kościoła parafialnego. Taki sposób promocji miał miejsce po raz pierwszy w parafii św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu w niedzielę, 24 stycznia 1998 r. i okazał się nadzwyczaj skuteczny w rozpropagowaniu radia. Świadczy o tym intensywna więź z radiem nawiązana od tego czasu przez słuchaczy z Dobrodzienia i okolic, a wyrażająca się stale sporą ilością telefonów do redakcji w związku z modlitwą różańcową, konkursami radiowymi czy koncertem życzeń.
Kolejna promocja odbyła się w Oleśnie dnia 22 marca 1998 r. i zaowocowała podobnymi skutkami. I tą drogą rozgłośnia diecezjalna konsekwentnie podąży dalej. Zabiegać będzie równocześnie – poprzez zachęty duszpasterzy parafialnych – o generacyjną wymianę radioodbiorników przez wiernych, aby kupując sobie nowszego typu radioodbiorniki mogli słuchać również i rozgłośni diecezjalnej, nadającej program głównie w górnym zakresie fal UKF FM. Ponadto okresowo logo radia ukazuje się zarówno w lokalnej prasie codziennej, jak i na łamach opolskiej mutacji „Gościa Niedzielnego”, jakkolwiek w tym „przełożeniu” radia diecezjalnego na prasę katolicką, a także w „przełożeniu” prasy katolickiej na radio można by jeszcze sporo zrobić. W każdym razie rozgłośnia diecezjalna jest i będzie zawsze otwarta na współpracę, o którą usilnie zabiega. Zwiększa to – o czym już wspomniano – słuchalność radia, tym bardziej, że dzięki nowym nadajnikom radykalnie poprawiła się ostatnio słyszalność programu na terenie całej diecezji.
Spięcie siecią nadajników całego obszaru diecezji opolskiej, pozwalające uczynić z niej megaparafię, oto kolejna szansa i zadanie, które staje przed rozgłośnią diecezjalną. Pragnie ona w ten sposób stać się jakby nerwem diecezji, wrażliwym na wszelkie wydarzenia z życia kościelno-regionalnego poprzez komunikację w odniesieniu do mieszkańców Śląska Opolskiego. Pomocą do tego będzie niewątpliwie wóz transmisyjny, o którego pozyskanie rozgłośnia stara się usilnie. W tym zakresie również wykorzystanie w programie radia potencjału intelektualnego duszpasterzy parafialnych, Wyższego Seminarium Duchownego i Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, innych ważnych instytucji diecezjalnych, samorządów lokalnych, a zwłaszcza autorytetów społecznych, może być niezwykłą szansą dla rozwoju funkcji duszpasterskiej rozgłośni diecezjalnej, która uporczywie zabiegając o to pragnie w ten sposób jeszcze bardziej efektywnie wesprzeć opolskich biskupów ich w pastoralnych zadaniach na Śląsku Opolskim.
Wspólnototwórcza rola rozgłośni diecezjalnej, zwłaszcza w kontekście zmian przynależności administracyjnej Śląska Opolskiego, rysuje się w sposób oczywisty. Zostanie ona zdynamizowana poprzez rozwój studiów terenowych radia diecezjalnego, dających wielorakie możliwości lokalnym środowiskom. Budowaniu wielkiej „rodziny radiosłuchaczy” służyć będzie nadal regularna Msza Święta w intencji radia i radiosłuchaczy, sprawowana co miesiąc w opolskiej katedrze i transmitowana na falach rozgłośni. Wspólna Eucharystia jest tu nieocenionym spoiwem integracyjnym wspólnoty diecezjalnej.
Poprawie poziomu oferty programowej rozgłośni diecezjalnej służyć będzie stałe doskonalenie swoich umiejętności przez zespół radia, stworzenie i ubogacanie własnego banku informacji regionalno-diecezjalnych, programy o tematyce śląskiej, w tym również w języku niemieckim, a nade wszystko porozumienie programowe z ogólnopolską Spółką Producencką PLUS, od której rozgłośnia czerpać będzie wybrane bloki programowe, w tym ogólnopolskie serwisy informacyjne, aktualną publicystykę czy programy światopoglądowo-religijne.
Takie radio, po katolicku otwarte – także i na samoreformowanie się w odpowiedzi na „znaki czasów”, które i w przyszłości pragnie rozpoznawać i konsekwentnie wyciągać płynące z nich wnioski, radio silne problematyką diecezjalno-regionalną, a docelowo – także i samodzielne finansowo – oto cel i zadanie stojące przed wszystkimi, którzy czują się odpowiedzialni za sprawy rozgłośni i którym leży na sercu służenie przez misję radia diecezjalnego mieszkańcom tej śląskiej ziemi.
