Piknik pod wiszącą skałą… w Górach Stołowych
Tutejszy krajobraz może przywoływać na myśl „Hanging Rock” – wulkaniczną formację skalną w Australii, która stała się areną tajemniczych wydarzeń, opisanych w książce i filmie pt. „Piknik pod Wiszącą Skałą”. Ale to nie Australia i nie „Hanging Rock”, ale Dolny Śląsk i zapierające dech w piersiach Góry Stołowe…
Już sama nazwa Góry Stołowe doskonale opisuje krajobraz tych wzniesień, którego charakterystycznymi elementami są rozległe płaszczyzny zrównań i wznoszące się nad nimi, urwistymi ścianami, płaskie stoliwa skalnych bastionów. Specyficzna rzeźba, nagromadzenie głębokich szczelin, labiryntów i blokowisk skalnych, czy pojedynczych skałek o niespotykanych kształtach, czyni to miejsce wyjątkowym w skali Polski.
Góry Stołowe są nie tylko obszarem bardzo atrakcyjnym, ale także dobrze zagospodarowanym turystycznie. Park przecina gęsta sieć pieszych szlaków turystycznych (o łącznej długości ok. 100 km), w tym odcinek głównego szlaku sudeckiego im. M. Orłowicza. Przemierzając wytyczone trasy można zobaczyć wszystkie najciekawsze osobliwości skalne masywu:
- „Skalne Miasto” na Szczelińcu Wielkim (919 m n.p.m.). Ciekawym fragmentem Szczelińca Wielkiego jest „Piekiełko” – szczelina skalna o długości ok. 100 m i głębokości blisko 20 m ze specyficznym mikroklimatem o niskiej temperaturze i dużej wilgotności powietrza.
- Z uwagi na panujące tu warunki klimatyczne, na dnie „Piekiełka” śnieg zalega zwykle do połowy czerwca. Na szczyt Szczelińca prowadzą liczące 680 stopni kamienne schody, zbudowane na przełomie XVIII i XIX w. przez Franciszka Pabla i z pewnymi przeróbkami służące turystom do dziś.
- Labirynty Błędnych Skał w masywie Skalniaka (915 m n.p.m.), czyli malownicza plątanina niekiedy niezwykle wąskich zaułków i szczelin, oddzielających bloki skalne kilkunastometrowej wysokości.
- Skalne Grzyby i Radkowskie Skały – północny fragment Gór Stołowych i grupa oryginalnie ukształtowanych form skalnych, rozrzuconych na długości ok. 2 km i sięgających wysokości ok. 680-700 m n.p.m. Skałki mają kształty grzybów, maczug, baszt i bram, a nawet całych murów skalnych.
- Piękne widokowo Skały Puchacza
- Łężyckie Skałki – rozległa łąka górska leżąca na na wysokości ok. 740-780 m n.p.m. Z rzadka rozrzucone skały i pojedyncze świerki sprawiają nieco egzotyczne wrażenie. Połączenie z rozległą łąką o stepowym charakterze sprawiło, że obszar ten zaczęto potocznie nazywać „Sawanną Afrykańską”.
Skalne Grzyby, Radkowskie Skały, czy też Białe Skały to miejsca zdecydowanie mniej znane i rzadziej odwiedzane przez turystów, ale równie urokliwe. Podróżując do PN Gór Stołowych warto więc zboczyć na chwilę z najpopularniejszych ścieżek i zobaczyć zakątki, do których duża cześć turystów zazwyczaj nie dociera.
PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI
- Mapę szlaków pieszych i rowerowych można znaleźć na stronie Parku Narodowego Gór Stołowych w zakładce „Turystyka”. Przy szlakach turystycznych znajdują się parkingi samochodowe i miejsca wypoczynku.
- Warto również przejechać przecinającą Park „Szosą Stu Zakrętów”, biegnącą z Kudowy Zdroju przez Karłów do Radkowa. Karłów jest najlepszym punktem wypadowym do Szczelińca Wielkiego i Błędnych Skał.
- Na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych, w okresie zimowym wytyczane są narciarskie trasy biegowe. Konfiguracja terenu oraz malowniczy, zimowy krajobraz sprzyjają uprawianiu w Górach Stołowych tej formy rekreacji. Wyznaczone są pętle, których przebieg umożliwia poruszanie się po całym niemal obszarze Parku. Mapę tras narciarskich można znaleźć w zakładce „Turystyka” na stronie PN Gór Stołowych.